پناه



تا وقتی  حس هست، نوشتن پابرجاست.
مثل وقتی که بوی آسمانِ ابری می‏آید؛
پیچیدن یک شکلات،
پیچیده‏تر از بغض،
کودکانه اما.
حس تدریجی نوشتن؛
برای دل خودم.


27 مهر 89، کلاس ادبیات

/ 7 نظر / 23 بازدید
الهام

سلام چون از دل بر آید بر دل نشیند [گل]

شمیم بهار

سلام بالاخره اپ کردم بیایید منتظرم[[لبخند]

مهناز

چی مهمتر از دل خود آدم[گل]

مهتا

سلام وبلاگ خیلی قشنگی دارید.مطالبتون هم خیلی خوبن. منم خیلی خدارو دوست دارم. خوشحال میشم به وبلاگ من سر بزنید و با نظرتون شادم کنید[گل]

الهام

امشب دلم عجیب گرفته کاش همین امشب آسمانی می شدم !

مهتا

سلام من آپیدم اگه بیاین خوشحال میشم.[فرشته][گل]